December 2025

Het is 16 december vandaag, en ondanks de overvloed aan Sinterklaas chocolade in de achteruitkijkspiegel en kaasfondue in het vooruitzicht is december met voorsprong mijn minst favoriete maand van het jaar. 

Tussen de extreme koude en de korte dagen wordt mijn lichaam pas tegen 9 uur ’s ochtends wakker en voel ik het weer stilvallen rond 8 uur ‘s avonds. 

Voor mezelf heb ik besloten om december dan ook december te laten zijn en mij terug te trekken in warme dekens, soep en nostalgisch entertainment. Andere mensen houden volop vast aan vitamine D supplementen, vrolijk Kerstshoppen en glühwein. We zijn allemaal uniek, dus ik hou het graag bij mijn simpele slagzin: 

Whatever works for you. 

Ik was een paar weken geleden op een netwerkevent. Ik heb een grondige afkeer voor netwerken (zeker in deze tijd van het jaar), maar als zelfstandige moet je dat blijkbaar doen, dus heb ik een manier gezocht om dat in te vullen: met dingen uitleggen aan mensen. 

Ik sprak met twee mensen, een fotografe en een marketeer, en ik kreeg de vraag  
“en wat doe jij?” 
En ik antwoorde: “Ik begeleid jongvolwassenen, maar dan echt tegoei.” 

Dat levert natuurlijk opgetrokken wenkbrauwen op, maar het stamt uit mijn overtuiging dat het leven (zeker voor jongvolwassenen) vandaag de dag te onduidelijk is, te vaag, slecht uitgelegd. Ook door hulpverleners. 

Ze vroegen een voorbeeld en ik koos Maslow. Je kent het wel, de piramide van menselijke noden die je vertelt dat je eerst aan je gezondheid moet werken, dan aan je veiligheid, dan aan je sociale kring, dan aan je status en uiteindelijk aan je zelfverwezenlijking. 

En daar begint mijn frustratie. Want in de originele paper van Maslow, geschreven in 1943, staat geen piramide. 

Maslow heeft geen onderzoek gedaan naar een volgorde of prioriteitenlijst van menselijke noden, hij heeft onderzoek gedaan naar menselijke noden in het algemeen. En daaruit heeft hij die vijf grote thema’s gehaald: gezondheid, veiligheid, sociale kring, status en zelfverwezenlijking. 

Vanwaar kwam die piramide dan? Wel, in zijn onderzoek stelde hij aan al zijn proefpersonen de vraag:  
“en hoe goed is die nood bij jou vervuld?” 
En hij kreeg antwoorden die alle kanten opgingen. Sommigen voelden zich gezond maar onvervuld, anderen eenzaam maar wel veilig en invloedrijk, en nog anderen voelden zich enorm sterk in zelfverwezenlijking, maar zwak in al de rest. 

En gemiddeld gezien? Wel daar komt die piramide zo je wil tevoorschijn. Maslow ontdekte dat bij de gemiddelde mens, voor zover die bestaat, er een duidelijk patroon ontstond. De gemiddelde mens geeft een vrij hoge score (bijvoorbeeld 80%) aan gezondheid, een iets lagere score aan veiligheid (zeg maar 65%), nog iets lager aan sociale kring (zeg maar 50%) en nog lager aan status (vaak slechts 25%). En zelfverwezenlijking krijgt gemiddeld de laagste score (zeg maar 10%). 

Je kan die verhoudingen op elkaar tekenen en dan krijg je inderdaad een piramide, maar Maslow benadrukte zeer sterk dat elk individu anders is en dat die verhoudingen een gemiddelde zijn. 

Als je zelf nadenkt over bijvoorbeeld geestelijken (die extreem hoog scoren op zelfverwezenlijking) of adrenalinejagers (die zich zelfs veilig voelen als ze op de rand van een bungeesprong staan) of een extravert die zelfs op zijn sterfbed nog grapjes maakt met vrienden en familie, dan begrijp je meteen dat Maslow’s werk een landkaart is, geen routebeschrijving. 

Dus hier is de duidelijke, niet vervaagde of vertaalde boodschap van Maslow, voor iedereen die graag duidelijkheid heeft: als mens moet je voor jezelf eens goed nadenken wat jouw noden zijn, en of en hoe je die gaat vervullen. En de vijf grote thema’s waar je eens naar moet kijken, zijn gezondheid, veiligheid, sociale kring, status en zelfverwezenlijking. 

Hopelijk is dat een beetje duidelijk. 

Een ander thema dat mij deze maand heeft beziggehouden is perfectionisme in de vorm van deze blogcast. In september begon ik met mijn blog ook in te lezen als podcast en op Spotify te zetten. En mijn eerste onderwerp was perfectionisme, met de perfecte titel: waarom ik begin met podcasten, ook al gaat het shit zijn. 

Er staan er ondertussen zes online, en dit zal de zevende zijn. En ik krijg wel eens de vraag:  
“hoe gaat het nu met dat podcasten?” 

Laat mij beginnen met het perfectionisme van geluid. Ik heb van in het begin bewust gezegd: kwaliteit is voor later, ik begin met een goedkope micro en ik smijt het gewoon online. Na één aflevering kreeg ik van mijn neef te horen; “seg, goe se uwe podcast, maar met wat een tuingereedschap neemt gij dat op?” 

Ik dacht allee we gaan het hier krijgen, maar hij was zo vriendelijk mij te laten weten dat hij nog een micro had liggen waar hij vroeger mee livesreamde, en die hij nu niet meer gebruikte.  

Eerste podcast pro tip dus: begin er gewoon aan, dan kunnen mensen je beginnen helpen. 

Een warme gloed van erkenning 

Wat mij nog veel meer verbaasde waren alle positieve commentaren die ik gekregen heb op mijn eerste paar afleveringen. Eén persoon in het bijzonder blijft mij bij. Het was een oud-breaking-leerlinge die als tiener een paar jaren les gevolgd heeft bij mij. We hebben elkaar al jaren niet meer gezien maar we volgden elkaar wel op Instagram. 

Ze heeft zelf een historiek met burn-out, zoals steeds meer jongvolwassenen, en ze vindt tegenwoordig een stukje hulp en inzicht in mijn podcast. Het moet zijn dat de inhoud, zelf zonder mooie vertelstem of clean geluid, al sterk genoeg staat op zich. 

Of zoals mijn neef het zei: “Ja het geluid trekt op niks, maar de tekst is wel goe.” 

Tweede podcast pro-tip dus: inhoud eerst, want zelfs één enthousiaste luisteraar doet al enorm veel plezier. 

Of zoals een andere goede vriend mij zei: “Ik luister twee podcasts; het nerdland maandoverzicht en die van u.” 

Ik ben vereerd. 

Tussen al dat perfectionisme en imposter-syndroom dat ik heb doorploeterd om te beginnen podcasten heeft het werk van Austin Kleon mij trouwens enorm veel deugd gedaan. Zijn boek “steal like an artist” gaat over creativiteit en naar buiten komen met jezelf. 

Eén van de vele lessen in het boek gaat over jezelf ontdekken in het creatief proces. Je kan niet wachten tot je jezelf ontdekt hebt voor je iets in de wereld brengt. Het is net omgekeerd: je leert jezelf kennen door dingen in de wereld te brengen. En hoe meer je het doet, hoe meer je verandert en verfijnt. 

Dat heb ik gedaan met de podcast. Ik kan nu vrij vlot een podcast opnemen, op Spotify zetten en de nodige links delen op sociale media, en ondanks foutjes hier of daar verlies ik geen uren aan het proces. Leuk. 

Ik moet nog altijd overgeven als ik mijn eigen stem hoor, maar ja kijk. Het is wat het is, alle begin is moeilijk. Ik heb in mijn eerste podcast gezegd: 29 shitty podcasts, om dan een goede 30ste te hebben. So far so good. 

Zelfontdekking 

Met het podcasten heb ik ook gemerkt dat het soms gemakkelijker is te vertellen vanuit mijn eigen recente ervaringen en perspectief dan zoals een schoolmeester over een bepaald onderwerp te beginnen. Je hebt misschien al gemerkt dat deze blogcast gaat over wat mij beziggehouden heeft in de afgelopen maand.  

Dat leek mij een leuk idee. En ik heb uren getwijfeld of ik het format wel zou veranderen, maar uiteindelijk heb ik toch beslist om het te doen. Omdat het mij een leuk idee leek, en ik heb toch nog meer dan 20 shitty podcasts te maken eer ik moet weten hoe en wat het eigenlijk moet worden. 

Laatste podcast pro-tip: maak vooral wat je zelf graag zou luisteren. 

Netwerken bis 

Op het netwerkevent waar ik eind november was heb ik ook gesproken over wat mij uniek maakt als coach, mentor, hulpverlener, whatever woord je eraan wil geven. Ik heb die vraag gekregen en voor het eerst beantwoord met mijn eigen verleden als tiener. 

Ik heb namelijk zelf aan de treinsporen gestaan als tiener. Ik ben zelf tot op dat punt geweest en daar voor een stuk beginnen beseffen waarvoor ik wil leven. 

Dat is altijd een moeilijk gespreksonderwerp, en ik heb daar tot nu ook niet mee te koop gelopen. Maar ik kom terug op het werk van Austin Kleon en de podcast pro tip: maak vooral wat je zelf graag zou luisteren. 

Wel, hier was het een kwestie van wees de coach die je zelf had willen tegenkomen. En voor mij zou het leuk geweest zijn om er eentje te vinden die ook gewoon toegeeft dat het leven vaak tegensteekt. 

Dat komt ook weer terug op perfectionisme en het gerelateerd imposter-syndroom. Als “coach” zit ik in een sector die graag focust op de kracht van de mens en het positieve en de vooruitgang en het helen en weet ik veel wat nog allemaal. Maar de waarheid is dat het leven soms ook gewoon shit is. 

Ondertussen staat dat deel van mijn verhaal dan ook op mijn website, om duidelijk te maken dat met mijn klanten vaak rond fundamentele thema’s werk. En uitzoeken waarom je wil leven is daar uiteraard deel van.  

Slotwoord 

In conclusie voor deze maand;  

• Zoek oplossingen voor december die voor jou werken. 

• Maslow heeft nooit over een piramide geschreven, doe je research. 

• Maak wat je graag zelf wil zien in de wereld.  

• Begin er zo snel mogelijk aan zodat je geholpen kan worden. 

• Inhoud boven vorm. 

Ik wens je obscene hoeveelheden kaasfondue, gourmet en ovenhapjes, maar ook een duwtje in de rug. Al die nieuwjaar new-me onzin ten spijt is het wel een goed moment om te beginnen creëren en jezelf te zijn. 

Het boek van Austin Kleon vind je trouwens ook op youtube als audiobook in het Engels. Pro-life tip: luister ernaar, het is een uur genialiteit dat je leven overhoop gooit op alle goede manieren.